burcluna
@burcluna
En yakın yabancı sendin,
Daha sürülmemişken ışığın biberi yaramıza,
Yaslanırken boşlukta duran bir merdiveni henüz.
Güzdü sonsuz bir çöle takılan bakışımız,
İlk yaz derken -kışı gözden kaçıran
Yüzlerce eller yukarı, saygı duruşlarımız en güçsüz kollarla-
Çözüldü aşkın zarif ilmeği,
Bulandı aynalar duruluğu.
Çok gizli bir doğru gecenin toyluğunda,
Bilmedik çekenin yanlış bir uzaklık olduğunu.
Yabancıların en yakınıydın sen.
Hiçbir canlı kendisinden daha yüce bir varlığa inanç duymadan ve itaat etmeden yaşamını sürdüremez. İnanç duyanlar bu yükten kurtulmak adına kendilerinden daha güçlü kişileri ararlar ve buna karşılık, bunu aradıkları o kişiler de inanç duyabilecekleri daha da güçlü kişileri ararlar. Ve İşte krallar böyle doğar… Ve işte tanrılar böyle doğar.