Kalp acır hemde çok acır.Boğaza oturan o düğümün acısı keser nefesini,ne yapsan geçmez, ama bilirsin ki geçmese bile değer verdiğin kişiler için dayanman gerekir için kan ağlasa da susarsın. Dışarıya karşı güllük gülistanlık ama kendi içinde fırtınalı bir deniz olursun,bir insanın ağladığı omuz olmanın verdiği ağırlık ağlamamak için verdiğin o mücadele... Sevdiklerim bir kez gülsün diye elimden geleni ardima koymam.Ben güçlü biri olmak için çabalıyorum. Ben babamın güçlü kizi olmak için çabalıyorum, babamın benim kızım yapar ben ona güveniyorum inancını boşa çıkarmamak için çabalıyorum. Rabbim bu güzel gecenin hürmetine babamın mekanını cennet eylesin bana da babamın istedigi gibi biri olmayı nasip etsin. Çünkü benim babam beni ve kardeşlerimi Rabbime layık bir kul olarak yetiştirmek için gecesini gündüzüne katti. Belki biraz saçmaladım ama olsun ben yazarım başkalarının yanında gözyaşlarımı tutamayip ağlamaktansa yazarım da yazarım...Yazmak belki de acımı hafifleten en iyi arkadaşım,arkadaşım olduğunu idda eden birçok kişiden daha faydalı bir arkadaşım yazmak...