…yüreğinizi tarifsiz bir huzursuzluk hissi kaplamıştı , sanki bir şeyler ,bir bıkkınlık ve soğukluk iblisi sizi yavaş yavaş kendinize yabancılaştırıyordu….
Yazık, çok uzun zamandır ertelenen bu tatil onu nasıl da mutlu etmişti, size her geçen gün biraz daha yitirdiği eşine orada yeniden kavuşmaya ne büyük umut bağlamıştı….
Suskunluğunuzdan , acizliğinizden usanmıştı , bir zamanlar kendisinin de o denli sevdiği her şeyden aniden nefret etmeye başlamıştı ve daha birinci günün sonunda , yorgun bakışlarından gitmek istediğini hissediyordunuz
… yüreklerinin derinliklerinde birbirlerine sadık kalacaklarına kim bilir ne içten yeminler ediyorlardır!
… Ah bir bilselerdi,… Henriette’le birliklikte yaptığınız yolculuğu , aranızdaki uyumun hiç bozulmadan sürüp gideceğine olan inancınızı, …
ama sonra her şeyin bozulduğunu, şimdi bu nedenle trende bulunduğunuzu ve gemileri yakmaya kendinizi kurtarmaya karar verdiğinizi onlara anlatsaydınız ….
… bedeniniz dehşet verici görünmez miydi gözlerine ?