İşimden ötürü öyle şeyler gördüm ki hem ben değiştim hem de dünyaya ve içinde yaşayan insanlara karşı bakış açım değişti. Bu gördüklerim, asla görmezden gelemeyeceğim şeylerdi. Biz insanlar, akla hayale sığmayacak derecede korkunç eylemlerde bulunabilen bir türüz ve geçmişimizden ders almaktan aciziz.
Yıllar önce buraya evim derdim, oysa şimdi geriye dönüp baktığımda o yılları ben değil de bir başkası yaşamış gibi hissediyorum. Ben artık o zamanki ben değilim.
Benim canım kız kardeşim. Gerçek olamayacak kadar güzel, sarp kayalıklarda bir avuç topraktan fışkıran çiçeğe benzeyen kardeşim. Direnmeyi ondan öğrendim. Birbirimize benzemesek de ikimizin de bu dünyada varoluş sebebimiz aynı. Birbirimize ömür boyu arka çıkmak.