Büşra İrem

Öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları, Öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları, Sararıp dökülürken güz rüzgârlarında Ardında savrulsunlar, unut yaprakları. Sevinçlerinde onlar vardı, hüzünlerinde onlar Seninle yeşerdiler, seninle soldular.. Olsunlar senden sonra da umut yaprakları.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sözün bitim yerini olay ya da konu seçmez, söz seçer. Başlangıcını da olduğu gibi.
Güzel çirkinliklerle, çirkin güzellikleri Değerlendiremeyen saraylar kuruluyor. Değerlileri satıp tüm değersizlikleri Pazara sürmek için pazarlar kuruluyor.
Kendimi sileceksem, bilirim sende varım. Senin ben yarısıyla seni ben tamamlarım. Seni sende bütünler, sana sende inanır, Seni sende silerim, seni bende yazarım.
Duydukların hep dağların ardından bitti; Daha çok bağırsam, yakından duyulur mu? Uzaklara, daha uzaklara gitsem, de ki gitti, Bir arayan-soran, bir anlayan olur mu?