Dua etmek, ilanı aşk etmek demekti. Yaradan'a olan sevdanı açık etmek. Aşkta korkuya yer yoktu ya da çıkarcılığa. Insan ki kâinatın gayesiydi, kıymetli ve kadimdi, ona hiçbir şey haram değildi. Öyleyse insan ne kaynayan kazanlardan çekilmeli ne huriler beklemeliydi Çünkü cennet de cehennemde azap da sefa da yarın değil, şimdi; uzaklarda değil de buradaydı. "Allah'tan korkmaya daha ne kadar devam edeceksiniz? O'nu sevmek varken?"
Nedendir açılıvermemiz birdenbire hiç tanımadığımız bir insana? Nedendir dile getirmemiz daha evvel kimselere söyleyemediklerimizi, başkasına değil de tek ona? Kalbimizi gümüş tepsi içinde ikram edercesine bir yabancıya göstermemize sebep nedir?
... cümle âlemi gezdim de
Bulamadım aşka değer bir nesne.
Bu yüzden yabancıyım kendi halkıma ve sürgünüm onların arasından,
Ermişlerin dostluğunu aradığımdan. #Mira Bai (16.yy Hindu şairi)