Bakışımızı inkilâb kelimesinin kökenine çevirdiğimizde çok tanıdık bir kelimeyle karşılaşırız: kalb.
Türkçe’de gönül ve yürekle karşılanan bu kelimenin fiil olarak kullanımı (kallabe) çeşitli anlamlara sahipmiş gibi görünüyorsa da en temelde yatan anlamı “bir şeyin altını üstüne getirmek”tir; yani çevirmek, döndürmek, yuvarlamak, devirmek, değiştirmek...Dolayısıyla kalb kelimesi de işim olarak bütün bu hareketlerin ( tahavvülâtın, hâlden hâle geçişin) sebebi olan yeti için kullanılır.