Dilini bilmediğim bir ülkede gibiyim. Su gibi, otobüs saati gibi. İçimin nasıl yandığını anlatamıyorum. Sanki kayboldum. Cüzdanım, pasaportum kayıp. Sağım solum yok. Belki dövülmüşüm üstelik kan kusmuşum. Sanki koşmuşum kan ter içinde. Son anda adımımı atmışım karaya, ayağımı bastığım toprak ayrılmış anakaradan. Huzurum solukladığım evim her şey paramparça…