Gökhan abi, Karan'ın gözlerinin içine bakarken, "Keşke," diye fısıldadı.
"Keşke öldürseydim."
Karan, "Pişman mısın?" diye sordu tok bir sesle.
"Sevdiğim kadını öldürmediğim için mi?"
"Sevdiğin kadını yaşattığın için."
"Evet," dedi. "Ama aldığı her nefes için şükrettiğim geceler oldu."
Karan parmaklarını omzuma bastırıp beni bağrına basarken, "Yapboz gibi," diye fısıldadı.
Gökhan abi bir süre durdu, sadece Karan'ın gözlerinin içine baktı. Sonra derin
bir nefes aldı, sonunda Karan'ın ne demek istediğini anlamış gibi,
"Evet," diye fısıldadı. "Benim bozuk yapbozum."
"Paramparça edilmeden yapboza dönüşemez hiç kimse," dedi Karan karanlık bir sesle. "Onun da eksik bir parçası var mıydı peki?"
Gökhan abi gözlerini bira şişesine indirip başını ağır ağır sallarken,
"Vardı," diye fısıldadı. "Ben onun eksik parçasını bacaklarının arasından çaldıkları anı izledim."