Aynı zamanda sana bir şey öğretmeyen her türlü acı boşuna çekilmiş bir acıdır. Acı çekmenin ne belalı bir iş olduğunu bildiğin için, bu gerçeği hatırla. Bir yıkımın büyüklüğüne üzülecek yerde, onun bir işe yaramayışına üzül. Bir acıya bir hayvan gibi edilgin bir şekilde katlanmak onu azaltmaz. Bunun yerine, insan gibi yıkıma serinkanlılıkla bakıp onun üzerinde derin derin düşünerek onun boşunalığından bir yarar sağlamalı kendine.
Vicdan dediğimiz bir şey vardır, ama bu, sandığımız gibi bizi her yerde denetleyen bir göz değildir: Herhangi bir eylemimizle ilgili olarak ileride ne düşüneceğimizi bilen, kendi yaşantımızın sonuçlarına ters düşmemizi önleyen onurumuzun bir karşı çıkışıdır. Her insanın vicdanı değişik şeylere izin verir, değişik şeyleri yasaklar; bu kararların sıkılığı da herkese göre değişir. Bu değişimler her zaman yaşantının sonucudur.