Ah gönül, uslanmadın gittin...
Seni taş dibeklerde en ağır balyozlarla dövmeliymişim. Kim bilir belki o vakit özünle tanışıp hayata gelişindeki gayeyi tanırdın...
Utanıyorum hatırladıkça hatalarımı, hicap alevlerinde kavrulan ruhumun feryatları bunlar...
Ey tek hüküm sahibi olan Rabbim, sana sığınıyorum! Yaşarken nefislerimizin eline düşürme, biliyorum azabı çetin cehennneminin...
Ah gönül, uslanmadın gittin...
Seni taş dibeklerde en ağır balyozlarla dövmeliymişim. Kim bilir belki o vakit özünle tanışıp hayata gelişindeki gayeyi tanırdın...
Dudağında tekbir, gönlünde aşk, kalbindeki tefekkürle çözdüğü gizemlerin dünyasında olanlar bulurlarmış aşkı...
Bildim seni ey Rabbim! Heva ve hevesler geçici, tek gerçek sensin!...
Bağışla...