artık onun yazısıyla yeni cümleler görebileceğimi hiç sanmıyordum.
Reklam
"Ben... hiç o açıdan bakmamıştım," dedim.
Başını yana eğdi. "Çünkü kendini hiç diğer insanların gözleriyle görmedin."
En önemli şeyler, asla gerçekten gitmezlerdi.
Kitaplarda insana güven veren bir şey vardı. Başlangıçları, ortaları ve sonları vardı ve eğer bir kısmı beğenmezseniz, bir sonraki bölüme geçebilirdiniz. Eğer birisi ölüyorsa, o ölmeden önceki son sayfada okumayı bırakabilirdiniz ve böylece o kişi sonsuza dek yaşardı. Mutlu sonlar kesindi, kötüler yenilirdi ve iyiler hep baki kalırdı.
Yapmadığınız şeylerin anılarına sahip olabilir miydiniz?
Reklam