By Y.
@by_y
Sakin, sade, biraz derin.
Gerisi konuşulur...
— Çok düşünüyorsun sen, dedi.
— Haklısın. Kumaşları katlarken bile bazen hayatı tartıyorum. Mesela geçen gün bir düğme seçiyordum... Sadece düğme. Ama düşündüm; bu kadar küçük bir şey, bir kıyafetin havasını ne kadar değiştirebilir? Sonra dedim ki, belki insanlar da öyledir. Küçük bir ayrıntı, tüm hayatını değiştirir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bugün insanlar, insanlıktan uzaklaşıyor.
Bu bir suçlama değil, bir yas tutma hâlidir. Çünkü sevginin eksildiği bir dünyada, herkes biraz daha yalnız, biraz daha yorgun ve biraz daha eksik kalıyor. Ve insan, en çok da bunu fark ettiğinde üzülüyor.
...Belki de bu yüzden arkadaşlık, aşk ya da herhangi bir yakınlık yalnızca sosyal ihtiyaçlar değildir. İnsan ruhunun kendi varlığını doğrulama biçimleridir...
Ve belki de insanın içini en çok acıtan şey,
gerçekten yalnız olmak değildir.
Asıl acı veren, söyleyecek bu kadar çok şey varken onları duyacak kimsenin olmamasıdır.
Yalnızlık ağırdır...Duygu ve Düşünce
...Çünkü bazı duygular vardır ki, tek başına taşınmak için yaratılmamıştır.
Acı, sevince göre daha ağırdır mesela; ama ikisi de paylaşılmadığında aynı ölçüde insanı eksiltir...