Beyda Ekinci
@bydekn
@book.world12
Şu anda okuduğu kitap
Nathaniel tam faytona çıkmak üzereydi ki Elisabeth, “Nathaniel!” diye seslenince irkildi ve başını eğip bekledi.
“Vedalaşmadan gidecektin, öyle mi?”
Nathaniel hemen, “Hoşça kal, Scrivener,” dedi ona bakmadan. “Beni ısırman dışında gerçekten güzel zaman geçirdim. Şansölye’nin kitaplıklarını devirmemeye çalış, olur mu?”
"O gün Yazdüşü'nde neden saçlarıma yapıştın?" diye sordu."Kazara olmadığını biliyorum ama ne kadar uğraşırsam uğraşayım mantıklı bir açıklama getiremiyorum."
"İblislerinkine benzer sivri kulaklarının olup olmadığını anlamaya çalışıyordum, " dedi.
Nathaniel duraksayıp verdiği cevabı düşündü.Yüzünde ciddi bir ifadeyle," Anladım.İyi geceler, Matmazel Scrivener," deyip uzun adımlarla köşeyi döndü.
Elisabeth hiç zaman kaybetmeden tepsiyi içeri aldı, o kadar açtı ki yere koyduğu gibi elleriyle yemeğe daldı.Yemeğine öyle bir gömülmüştü ki handaki birinin kahkahalara boğulduğunu lokmalarını çiğnemeye ara verdiğinde güçbela fark etti.
"Tabi ki." Sihirzadenin gözlerinde müzip bir parıltı vardı."Ama kızları sadece salı günleri semendere dönüştürüyorum.O yüzden bugün çarşamba olduğu için şanslısın, bugün akşam yemeğinde bir kadeh yetim kanı içeceğim."
“Siyah kavisli kaşlarından dudaklarının alaycı kıvrımına kadar yüzünün bütün hatları kötülüğünü yansıtıyordu.”