Nereden nasıl anlatmaya başlayacağımı bilmediğim bir kitap.Aslında bir kitaptan fazlası olduğunu düşündüğüm ilk kitap da diyebilirim galiba.Kitapta lily ile olan bağımı gerçek hayattaki kimseyle olmayan ve olamayacak kadar guclu ifadesi ile anlatabilirim sanırım.Lily den sonra en cok kendime yakin hissettigim karakter Atlas.Bazen keske diyebiliyoruz sadece ve o durumu Atlas gibi birinin karsima cikmadigini anladigimda keskelere bagli oldugumu tekrar anladim.Atlas gibi biri hayatimda olsaydi belki her sey farkli olurdu ama kotu anlamda degil aksine her sey o kadar iyi olurdu ki...Sonrasinda Allysa var, iste bu karakterden hayatimin son birkac yilinda tanistigim kisilerin tek bir kisi olmus hali gibi hissettim.
Karakterler harici kitabin icindeki "sadece yüz" ifadesini hayatimda 2. duyusum olmasi ile kitapla olan bagimi daha da arttirdi.Okudugum icin pisman degilim hatta anlamak zorunda oldugumuz seyleri zorunluluktan degil de kolayca anlayinca bazi seyler icin cok gec oldugunu anlamama sebep olan bir kitap oldu.Ve bunu okuyan herkese tek bir sözüm var.Sadece yüzmeye devam edin ama yüzerken okyanustaysaniz kendinizi göldeymiş gibi avutmayın aksine okyanusun geniş bir alan olduğunu ancak ne olursa olsun bir sınırının oldugunu kendinize hatirlatin ve ne kadar uzun surecek olursa olsun o sinira gelmek icin yüzmeye devam edin.Bu hayati sadece yüzenlerin kazandigini da unutmayin<3