ben masal gibiydim. bir vardım bir yoktum. çünkü çocuktum. büyükler beni görmek isterlerse var olurdum, görmek istemezlerse yok. ama yanılıyorlardı. ben hep vardım. en çok da beni yok sandıkları zamanlarda vardım.
gün eskidi bak yine düşünüşlerimde
nerede kaybettim dingin gülüşlerini
harami özleminin kumlarında vakit sen
yokluğun yağarken özlemli gövdeme
sen eski bir anıca sarılıyorsun gönlüme
