Merve
@c_aylak
6 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
İnsan ölürken çocuklarını mı düşünür, yoksa kendi çocukluğunu mu?
İvan İlyiç’i nasıl bilirdiniz? (SPOILER)
Ölüm döşeğinde kendini yapayalnız hisseden ve özellikle de en yakınlarına katlanamayan o adamı soruyorum. Kariyer basamaklarını olması gerektiği gibi, olması gerektiği sırada tırmanmış, ölçülü, başarılı, kimseye kasten kötülüğü dokunmadığı gibi, çok iyiliği de dokunmamış İvan İlyiç. Çevresinin uygun gördüğü kriterlerde bir aileye sahip güzel bir kadınla evlenmiş. Eh, fena değil işte, daha ne olsun? İnsan hayattan ne ister? İçinde oturacağı güzel, dayalı döşeli bir ev… Her ayrıntısına özenilmiş.. Sık sık sizin de karşınıza çıkmaz mı, mutluluğunun anahtarı olarak gördüğü ve tüm enerjisini verdiği o son projeden, o büyük işten sonra kendini dipte bulan ya da allah korusun ölüp gidiveren insanlar? Çocukları var bir de.. Babasının hayatında figüran olarak kalmış çocuklar…
İnsan ölürken çocuklarını mı düşünür, yoksa kendi çocukluğunu mu?
Modern bir romanda İvan İlyiç’i anlatsak nasıl ayrıntılar seçerdik? Küçüklüğünde bir şekilde başarısız olma özgürlüğü elinden alınmış akıllı uslu çocuklar… Gördüğü takdir olmadan yaşamanın ne olduğunu bilmeyen. Kendi yarattıkları meşguliyet içinde, insanın “mümkünse ölmeden” kendisine sormasının yerinde olacağı sorular için vakti olmayan insanlar… Peter Keating bak işine kardeşim.
Yaşanmamış bir hayat en çok bitmek üzereyken mi acıtır? Böyle böyle sorular…
Oysa şehrin gürültüsü yeterli bir sebep gönül rahatlığıyla yaşamı ertelemek için. İvan İlyiç iş çıkışında prestijli ofisinden çıkıyor, arabasına biniyor, kendine biraz vakit ayırmak ve kafa dağıtmak; biraz da sevmediği karısını daha az görmek için, yine kendisini en az karısı kadar önemsemeyen arkadaşlarıyla vakit geçiriyor. Haftasonları diğer İlyiçlere evini, arabasını, yatını, katını, coinini artık nesi varsa anlatıyor, çok önemli biri olduğu