Varsın
vursun sayhası dudaklarıma
çevgeninden boşalırken gökyüzü
Yüzümü değdiriyorum toprağa
çamurun aslına
aslıma ulaştığım yerdeyim
ne sıkıntı ne rahatlık
varmaz haylazlıklarıma
bu döngüden çıkamıyorum
şehvetim arzularken seni
peşi sıra
ödünç vermişken kendime
yarının gelir sırası
diyor bir ihtiyar
çekilir mi bunun da cefası
cenneti cehennem yapan bu dil
Neden okuyor binbir bela
Sahici bir şey
okuyor dudaklarında
öpmeye değer
kabaran akşam gibi
sıyrılamıyorum
Kendimi senden
bir arzu kaynıyor
bu heyula senden.
senden
benden
Bizden bahsediyor gece.