Catay

Ölmek değildir ömrümüzün en fecî işi, Müşkül budur ki ölmeden evvel ölür kişi.
Reklam
"Yalnız duyan yaşar" sözü, derler ki, doğrudur "Yalnız duyan çeker" derim, en doğru söz budur. Gördüm ve anladım yaşamak mâcerâsını, Bâkiyse rûh eğer dilemezdim bekāsını. Hulyâsı kalmayınca hayâtın ne zevki var?
Ülfet belâlı şey, fakat uzlet sıkıntılı, Bilmem nasıl geçirmeliyim son beş on yılı? İnsanlar anlaşıldı. Cihânın da sırrı yok, Kalsaydı terkeşimde bugün tek bir altın ok En tatlı bir hayâl için atmazdım ufkuma. Dalsın yakında gözlerim artık son uykuma! "Yalnız duyan yaşar" sözü, derler ki, doğrudur "Yalnız duyan çeker" derim, en doğru söz budur. Gördüm ve anladım yaşamak mâcerâsını, Bâkiyse rûh eğer dilemezdim bekāsını. Hulyâsı kalmayınca hayâtın ne zevki var? Bitsin, hayırlısıyle, bu beyhûde sonbahar! Ölmek değildir ömrümüzün en fecî işi, Müşkül budur ki ölmeden evvel ölür kişi.
Çok sürse ayrılık, aradan geçse çok sene, Biz sende olmasak bile, sen bizdesin gene.
hüzünler çevreler beni, meşakkatli, zorlu, kilitler. ki hicran içip adını anmaya derd bu. genel geçer kanı bende, yaramazdı bilgece laflar uslu bir çocuk olmak kadar zor yanaşmak ağrıya. sızıyı gideren söz duymak içten,harbi,hasretle ki lafta. tanım kimi zaman takınan yafta. rengi soluk gidici bir ihtiyara benzer yirmi birinci yüzyılda insanlık ve dahası drama.
Reklam