"Yalnız duyan yaşar" sözü, derler ki, doğrudur
"Yalnız duyan çeker" derim, en doğru söz budur.
Gördüm ve anladım yaşamak mâcerâsını,
Bâkiyse rûh eğer dilemezdim bekāsını.
Hulyâsı kalmayınca hayâtın ne zevki var?
Ülfet belâlı şey, fakat uzlet sıkıntılı,
Bilmem nasıl geçirmeliyim son beş on yılı?
İnsanlar anlaşıldı. Cihânın da sırrı yok,
Kalsaydı terkeşimde bugün tek bir altın ok
En tatlı bir hayâl için atmazdım ufkuma.
Dalsın yakında gözlerim artık son uykuma!
"Yalnız duyan yaşar" sözü, derler ki, doğrudur
"Yalnız duyan çeker" derim, en doğru söz budur.
Gördüm ve anladım yaşamak mâcerâsını,
Bâkiyse rûh eğer dilemezdim bekāsını.
Hulyâsı kalmayınca hayâtın ne zevki var?
Bitsin, hayırlısıyle, bu beyhûde sonbahar!
Ölmek değildir ömrümüzün en fecî işi,
Müşkül budur ki ölmeden evvel ölür kişi.
hüzünler çevreler beni,
meşakkatli,
zorlu,
kilitler.
ki hicran içip
adını anmaya
derd bu.
genel geçer kanı bende,
yaramazdı bilgece laflar
uslu bir çocuk olmak kadar zor
yanaşmak
ağrıya.
sızıyı gideren söz duymak
içten,harbi,hasretle
ki lafta.
tanım
kimi zaman takınan yafta.
rengi soluk
gidici bir ihtiyara benzer
yirmi birinci yüzyılda
insanlık ve dahası drama.