Gel bahtımın kar beyazı
Gel canımın can yoldaşı
Gel bitsin bu zalim sızı
Çekilmiyor bu yalnızlık, gel
Hasretin bir kurşun gibi
Delip geçer yüreğimi
Sensiz geçen her gecemi
Zehir eder bu yalnızlık, gel
“Eski beni nerede ve nasıl kaybettiğimi hatırlamıyorum. Sadece bir akşam vakti balkon serinliğinde otururken geldiğim tüm yolların bana ne kadar uzak olduğunu gördüm.”