Bilincin de bilinci var. Kendini duvarların arasında durgun ve bomboş, içinde ikamet eden kişiden kurtulmuş ve boş olduğu için canavarlaşmış olarak görür.
Özgürüm: Hiçbir yaşama nedenim kalmadı artık, denediğim bütün nedenler beni bıraktı, yenilerini de tasarlayamıyorum. Daha genç sayılırım, yeniden başlamaya yetecek gücüm var. Ama nereden başlamalı?
"Biliyorum. Bana tutku verecek herhangi bir şeye ya da kimseye rastlamayacağımı biliyorum. Birisini sevmeye kalkışmak önemli bir işe girişmek gibidir."
Nesneler yarı yolda duraklayan, kendilerini ve düşünmek istediklerini unutan, öylece kalıveren, kendilerini aşan tuhaf bir anlamcıkla bir o yana bir bu yana giden düşünceler gibiydi.