Geceleri eşyalardan korkar oldum,müzik dinlerken dalıp gider, sözleri duymaz oldum. Ölüm kurtuluş gibi görünmeye başladı gözüme, bu dünyanın yükünü taşıyamaz oldum. Eskiden anlamlı bakan gözlerimle şimdi göremez oldum. Boştum,taştım,hiç oldum.
Kendimi anlatamaz oldum. Belki yoruldum, belki sıkıldım, belki hayata olan inancımı yitirdim, belki bir son istiyorum. Devamı olan bir kitap gibi, bittiği yerden başlayan başlangıcında bir geçmiş bitiren, bir hayat istiyorum. Belki de yalnızca kendimi arıyorum.
