Beni candan usandırdı, cefâdan yâr usanmaz mı?
Felekler yandı âhımdan, murâdım şem'i yanmaz mı?
Kamu bîmârına cânân, deva-yı derd eder ihsan,
Niçin kılmaz bana derman, beni bîmarı sanmaz mı?
Şeb-i hicran yanar cânım, döker kan çeşm-i giryânım.
Uyarır halkı efgânım, gara bahtım uyanmaz mı?
Gûl-i ruhsârına karşu, gözümden kanlı akar su
Habîbim fasl-ı güldür bu, akar sular bulanmaz mı?
Gâmım pinhan dutardım ben, dedîler yâre kıl rûşen
Desem ol bî-vefâ bilmen inanır mı inanmaz mı?
Değildim ben sana mâil, sen ettin aklımı zâil
Bana tan eyleyen gâfil, seni görgeç utanmaz mı?
Fuzûlî