"En çok ihtiyacımız olan şeyi kendi kendimize verebilecekken hep başkalarından bekleriz... Hatta bazen sırf bizi sevsinler, kabul etsinler diye vazgeçeriz isteklerimizden, sivri köşelerimizi ellerine batmasın diye törpüleriz. Öyle az değer veririz ki kendimize denklemin eşitlenmesi imkânsız hale gelir. Kendimize yüklenerek terazinin göklere çıkardığımız tarafı bizi diğer kefedekiyle elbet tartmaz olur."