Sözcüklerden kurduğum köprüler hep başkasına uzayan bir yol oluyor nasılsa
Senden sözcükler aşırıyorum bu yüzden
Cümlelerin benim oluyor konuşmalarımız uzadıkça
Düğmelerle kavgam var çok eskiden
Birleşmeyen, kopan, daim ayrılan
Koparılan düğmelerle aramda hep kavga
Bir düğme daha kırılacak sonra ben
Sonra gökyüzü düşecek ardına
Beni öldürmek kolay ne zaman canın isterse biliyorsun
Ve kanım kirletmiyor elini kaç kez bulaşmış olursa olsun
Şikâyet etmiyorum on, yüz, bin, milyon parça olmaktan
Uzanıyorum eğri büğrü minare taşlarına al sana kişisel trajedi
Koruma mı infaz mı bilmediğim bir kuvvetle çiğnediğin