"Bir an sustu. Dudakları titriyordu: "Ne kadar kötü, iğrenç bir yer burası, baba!" Dedi.
"Evet İluşa, güzel bir kent değil bu yaşadığımız yer.
"Öyleyse gidelim buradan. Bizi kimsenin tanımadığı daha güzel bir kente taşınalım," dedi.
"İnanın, bu çocuklar yüzünden mutlu öldü Mari. Onların sevgisi, başına gelen felaketi unutturdu. Sanki çocukların, kendisini bağışlamış olduğunu sanıyordu. Çünkü ölene kadar büyük bir günahkâr saymıştı kendini."
"Peki ya şimdi gözünü açtığı öbür dünya daha mı güzeldi? Ya da aynı şekilde orada da aşağılandı mı? Veya umduğundan daha muhteşem şeylerle mi karşılaştı? Bu gerçeği elbet bir gün hepimiz sırayla öğreneceğiz."
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Can Yücel 🍂🤍