Aşk, derler ya, önce şükürle başlar; sonrası artık sevdiğinizin o koca yüreğine, insanlığına kalmıştır... İşte tam da böyle zarif, böyle derin bir hissiyatla açılış yapıyor "KUMDAN YÜREK".
Reklam
"Sana uzun uzun kendimi anlatamam,” dedi ağır ağır.
“O kadar çok cümlem yok.
Çünkü bir hayatım yok. Az yer, az konuşur, az uyurum.
Çay içer, kitap okurum.
Sadece ülkem için savaşır, öleceğim günü beklerim. Ama sonra...” Yutkunur gibi oldu.
“Sen göğsüme bir şey yaptın, Ahu.
Küçük bir umudu, yaşadığımı hissettiren tek hissi verdin.
Seni kırdım, paramparça ettim belki.
Ona rağmen beni bırakmadın.
Güvenini bir an dahi eksiltmedin.
Şimdi bırak, bana koşulsuzca sunduğun umut ve güvenin hakkını vereyim.”
Sar beni, üşüyorum... (Öykü)
Eskiden çok seviyordum o şiiri. Şimdi daha çok seviyorum. Vallahi üstümü başımı yırtacağım, avazım çıktığı kadar bağıracam. Bağırmak istiyorum çünkü. Öyle normal bağırmak değil. Mahalleye anons
İRÂDE ve "KİTAP YÜKLÜ MERKEB"LER...Akademya Yazıları
(...) Faaliyetle “dışlaştırılmış” ve “dışlaştırılmamış” bilgi, -ki dışlaştırılması mümkün olmayanı da kapsar-, “aktif bilgi” ve “pasif bilgi”dir.
(...) __Aynı şeyi bir de ters açıdan düşünelim:
Selim Gürselgil, (I. Dönem, Sayı 3, Temmuz 1996), ‘Bilgi ve Düşünce Faaliyeti’ Hakkında Mülâkat, (Mülâkat soruları, Salih Mirzabeyoğlu’nun KÜLTÜR DAVAMIZ –Temel Meseleler- isimli eserinin 3. basımının 93–96 sahifelerinden iktibas edilmiştir.)
Reklam
Reklam