Dünyadaki mesafeler kalpleri ayıramaz. Yakın olmak için bu mesafelerin bir önemi yoktur. Kimi hep yanı başımızdadır da gönlü bizimle değildir,kimi vardır ki hiç bizi görmez de gönlü bizimledir.
Ey Ölüm! Sen ne büyük bir ibretsin. İnsan ölüme,hele ki sevdiği birinin ölümüne şahit oldu mu,bu dünyanın gerçek yüzünü daha açık bir şekilde görürmüş. Ne varsa dünyaya dair içinde,onunla arasına mesafeler koyarmış.
Aslında Zülal,Rabbini aramaya başlamıştı. Kalbine tohumlar saçılmıştı bir kere,ya çürüyüp gidecekler ya filizlenip büyüyeceklerdi. Öyle ki bu tohumlar koca bir çınara dahi dönüşebilirdi.
Hep yanından geçtiği o küçük parktaki çiçekler bugün daha güzel göründü ona. Her gün içine çektiği hava sanki daha öncekilerden taze ve tatlıydı. Sanki etrafından geçen tüm insanlar mutluydu;ama en çok o mutluydu.