İnsan, gönüllere misafir olurken aslında kendi hâlini de beraberinde götürür. İçinde ne varsa, baktığı yere onu yansıtır. Kalbi neyle doluysa, dokunduğu gönüllerde de o hissedilir. Saf bir niyetle gelen huzur bırakır, kırık bir ruhla gelen ise sessiz bir ağırlık... Bu yüzden kişi, gireceği gönülden önce kendi gönlünü güzelleştirmeli, çünkü insan nasılsa, iz bıraktığı yer de öyle olur