Cem Can Keynes
@cckeynes
Konforu bencilliğe dönüştüren bir nesili hayretle izliyorum.
Sıradan olmayı reddediyorum.
Şiirlerimi okumadan beğenmeyiniz.
C. Can Keynes
#127017893
Öğretmen ve Eski Kuşçu
Bir yerlerde bir şeyler okumuş insan.
Bilmem ki nasıl söylesem?
Aydın, 11 Mayıs
67 okur puanıAğustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Gurursuzluk ÖzlemiEdebiyat
Heybemde garipçe bir telaş
Aşk yoluna çıkacağım bugün ama
Nefret tohumları ekilmiş yüreğimde
Aklımı yiyip bitiren derin sancılar ve
Peşimde sana dair sonsuz bir sanrı var.
Gurur ve Aşk,
Can acıtana kadar aşk
Yürek burkana kadar gurur
Tazelenene kadar aşk
Ölene kadar gurur.
Gün sonu ağzımın tadı bozuk
Sigaradan olsa gerek dedim
Oysaki farkındayım aslında
Dudaklarını bugün göremedim
Kalplerde nefret vardı hapis limanlara
Ve bir de gurursuzluk özlemi
Öyle nefret doluydu ki aşkının en cehennem içi
Cennet sınırlarının kavline
Islak gururumu alt edemedim.
Yokluğuna kavuştuğumda
Bomboş kalıyor ellerim
Hayatın yar boşluğundayım;
Biçare ve meftun
Ağarmış bir yaprağın
Elde avuçta kalan damarları gibi
Hazan doluyum,
Kirpiklerle Konuşma1000Kitap
Ne olur
Ne olursun beni gözlerimden iç
Baş ağrım kesilmiyor, şakaklarım sızıyor
İnce, daha ince
İpince narin saçlarınla omuzlarıma dokun
Canhıraş feryadımda beni aşkının
Kefenine sar, özgürlüğüme yürüt.
Ne olur
Ne olursun tutma beni, tutma
Düşeceğim nasıl olsa
Kaldır ama bırakma yerde
Sakla
Tanrı da bunu isterdi, eminim
Olmadı
Kurşunu kokla biraz öyle
Kendiliğinden tütsün ateşim
Belki ellerim çaresiz kalacak yine
Ama gözlerim kapansa da
Konuşurum gül gamzelerinle,
Dağ elmacıklarınla
Konuşurum
Sırça kirpiklerinle.
C. Can Keynes
Sonu Yine Kirpiklere Çıkan Şiir1000Kitap
Bu metruk evde bir aşağı bir yukarı in çık in çık
Trabzanları eskittim desem inanır mıydınız?
Sevgi dualarıma yıldızları da katıyorum artık,
Günah tohumları malumunuz susuz da büyüyor.
Kimilerine göre çok şeyler farklı bugünlerde
Kimisini yakan güneş
Kimini ısıtır
Bazıları konuşurken yorgun, güvensizken
Birileri de havlamakla meşguldür
Çiçekleri susuz bırakınca kendine kızar kimisi
Bazısı da geri kalmaz onları koparmaktan.
Kimi zaman eksiktir hayat,
Yolumuz yarım kalmış
Kimi zamansa tükenmiştir, zira fazla gitmek de sancılı.
Zoraki yollar böyledir, bitiremezsen bitersin
Bazen konuşamaz ve kekelersin
Ama susmak da ağır gelir, su bile içemezsin
Yalnızlıktan titrerken ellerini tutan biri olsa,
Keşke olsa
Şu hezeyanlar bitmeden pansumana başlasa
Artık başlasa dersin.
Gonca güllerin koparılması suçtur amma
Pek tabii niyetine göre değişir cezası
Aşk gülleri yârın elinde solmaz derler,
Evet affedilebilir bu suç, tamam beraat,
Savunmaya lüzum yok, zaten her yan avukat.
Yol Üstü Şiiri1000Kitap
Siz, şimdiye kadar neredeydiniz?
Şimdiyse kendinize geç kaldınız.
Ürkek ceylan gözleriniz kime kime baktı?
Kedi patileriniz hep mi büyük geldi insanlara?
Kaldırım taşlarını yuvarlıyorum önünüze,
Gözükmez
Bir mızıka çalıyor farkettiniz mi?
Kahverenginin adını koyuyorsunuz.
Dağ çileklerini ipe dizip şekerliyorsunuz
Parmak uçlarınız hâlen anlatıyor sizi
Bir asma yaprağı kopardım dalından,
Gördünüz mü?
C. Can Keynes