Cem Can Keynes
@cckeynes
Konforu bencilliğe dönüştüren bir nesili hayretle izliyorum.
Sıradan olmayı reddediyorum.
Şiirlerimi okumadan beğenmeyiniz.
C. Can Keynes
#127017893
Öğretmen ve Eski Kuşçu
Bir yerlerde bir şeyler okumuş insan.
Bilmem ki nasıl söylesem?
Aydın, 11 Mayıs
67 okur puanıAğustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Gece DeniziŞiir
Kaç kere evden çıktığımı bilmiyorum bu şehirde,
Geri dönmelerim eksik ve huzursuz,
Dışarıda müstakbel ahlaksızlıklar, adaletsizliklerle hemhâl,
Yine de suizan etmem yalnız günahsızlara.
Bir berber makasını bileylerken yüzünü ekşitir müşteri,
Bir kadın saç boyatır yeniden, yeniliğe sabırsız beklemekte,
Haberlerde kartlar yeniden, yeniden dağıtılırken Ortadoğu'da,
Güneş gerçekten Doğu'dan doğduğunu mu sanmaktadır?
Rengarenk eteğiyle meydanda, fütursuz çingene dans ediyor,
Sağ elinde çıngırağını sallarken, çın çın,
Hem de benliği tutuşmuş beşer hakir görürken onu,
Bir naaara atıyor ki keyiften, heyyyt bee..
Yelkovanlar durup selam veriyor gecenin olanca sessizliğinde,
Köpecikler ulumaya başlarken bir sigara daha yakıyor şair,
Zaman sahiden boşa mı gitmekteydi hem de koşarcasına,
Nadiren mi mutluydu insanlar?
Unutmadıklarımıza unutamadıklarımız eklenince,
Geceye yeni bir gece açılıyor, deniz gibi ama siyah,
Gece denizi
Hem de penceresiz.
C. Can Keynes
Reklam
Susarak geçmişi yaşamak 1Şiir
Bir tuğla deliğinden izliyorum geçmişimi,
Bisikletimin gidonu kararsız;
Bense geleceğimi düşler,
sakıncasız hayaller kurardım.
Kaldırımın kenar taşları üzerinden yürür,
Güya düşmemeye çalışırdım.
Ömrüm de böyle geçmedi mi zaten?
Düşmemeye çalışarak.
Düşmekten korkmak suç değildi elbet,
Ya anan kaldırırdı düştüğün yerden ya baban.
Peki ya geceleri? Ya gece düşersem?
Veyahut geceye düşersem?
Viranelerin taze anıları eskimezken,
Anısızlık yolculuğuna çıkıyormuşum, geç farkettim.
Yutkunmaya çekinirdim sızıları, kimseler duyacaktı yoksa
Ah o kimseler!
Bir hafta, bir ay, bir yıl, on yıllarla geçmişi yakalamak isterken,
Geleceği unuttum, o da geçmişti zaten, tutamadım.
Sesim duyulmuyor, duyulmaz da hiç,
Bağırsam, haykırsam ne çare,
Örtemem dünyanın günahlarını.
Tahterevalliden tek başına kayan çocuklar nerede sahi?
Sokağa çıkarken tedirgin başlıyor adımlar,
Köşesi keskin insanlar törpüyü yasaklamış,
Görüyorum ki yalan gafleti her yerde kök,
Toz PembeŞiir
O benim işte,
Kayıp
Yönsüz
Muğlak
Renksiz.
O'ysa pembe,
yine pembe,
bir daha pembe, daha pembe.
Ojesi pembe, ceketi pembe, yüzüğü pembe
Baharı pembe, çiçeği pembe, tohumu pembe
Yüzündeki allar pembe, bir daha baktım bir daha pembe.
Sırtındaki yük monoton mavi, nefesi duman gri, hava kış
Ama bakışları pembe, elleri pak beyaz yine pembe, hava sert
Yazı pembe, gülüşü pembe, aşkı nev-i yaprak ama pembe,
durma pembe.
Penceresi pembe, çerçevesi pembe, ah sedası pembe
Dans ederken pembe,
Raks ederken pespembe,
Susuyorken, konuşmazken pembe,
Oturduğu taht, yürüdüğü yol, baktığı ufuk pembe,
İçine bir girsem ah!
Pembe değil;
Toz pembe.
C. Can Keynes