Mutluluğun formülünü yazanlar onu baştan keşfetmeye çalışanlardır. (Tatminiyet, insaniyet gibi olgular farklı kavramlardır.) Zira mutluluğun formülünü bilen öncelikle kendisine uygular, akabinde formül özelleşir. Özelleşen formül paylaşılmaz. Özel kalmalıdır. O yüzden mutluluğun formülü yoktur, herkesin mutluluğuna etkenler farklıdır, mutluluğu farklıdır, biriciktir.
Mesela;
Ben seni severken mutluyumdur. Ya sen başkasını seversen peki? Yine mutlu olunabilir mi? Hayır dediğinizi duyar gibiyim. Peki ya evetse?
C. Can Keynes