Geldiğin sınıfa takılı kalmanın da anlamı yok. Yaratıcı olmanla arana dikilen bütün eski şeyleri kesip atmalısın. Kenar mahalleden geliyorsan, bunu içinden atarsın (dağlarsın). İşçi sınıfından geliyorsan, içindeki işçi sınıfını dağlarsın. Bu bütün sosyal sınıflar için aynıdır, çünkü sınıf kavramı ilkel ve budalacadır.
Her zaman yapman gerekir. Bir şeye inanıyorsan, eyleme geçmen gerekir. Eylemden söz etmekle yetinmek, henüz yapılmamış tablolar üzerine böbürlenmek gibidir. En korkunç davranış.
Çünkü düşündüğünü aynen dile getirebiliyor ve beni düşünmek zorunda bırakıyor. En önemlisi bu işte. Kendi kendimi sorgulamamı sağlıyor. Kaç kere onunla aynı fikri paylaşmadım. Ama bir hafta sonra, bir de bakıyordum ki, başka birine karşı onun kelimeleriyle tartışıyorum. İnsanları onun ölçüleriyle tartıyorum.