Çocuğun yaşamının karşılanmasının iki görünümü vardır. Birincisi çocuğun korunup büyümesini sağlamak için gerekli sorumluluk ve bakımdır. İkincisi ise korumanın çol daha ötesidir. Bu, çocuğa yaşam sevgisini aşılamak, ona, dünyaya gelmek, küçük bir kız ya da oğlan olmak, yaşamak güzeldir duygusunu vermektir. Anne sevgisinin bu iki görünümü de İncil'de yaratılış öyküsünde özlü olarak anlatılmıştır. Tanrı dünyayı ve insanı yaratmıştır. Bu, varoluşa duyulan ilk ilgi ve onaydır. Ama Tanrı bu en küçük olguyu aşar ve ötesine geçer. Doğanın ve insanın yaratılmasınım ardından her gün tanrı "iyi oldu" der. İşte anne sevgisi de bu ikinci adımda çocuğa "dünyaya gelmek de ne iyiymiş " duygusunu verir. Çocuğa salt hayatta kalma duygusunu değil yaşama sevgisini de aşılar. Vadedilmiş toprak (anne) "süt ve bal ırmaklarının aktığı yer" Olarak tamamlanır. Süt, sevginin ilk görünümünün ilgi ve onaylanmanın simgesidir. Bal, yaşamın tatlılığını, ona duyulan sevgi ve mutluluğu simgeler. Annelerin büyük çoğunluğu sğt verebilmektedir ama pek azı bal da ekleyebilmektedir. Annenin bal verebilme yetisine sahip olabilmesi için salt "iyi anne" Olması yetmez, mutlu bir kişi de olmalıdır.