"Söylesene" dedi. "Sence sefil haldeki biri mi, yoksa mutlu biri mi daha iyi adaklar adar? "
"Mutlu biri elbette"
"Yanlış" dedi "mutlu biri kendi hayatıyla meşguldur. Kimseye minnet borcu olmadığını düşünür. Ama onu soğuktan titrer, karısını öldür, çocuğunu sakat bırak, o zaman dualarını duyarsın. Sana kar beyazı bir süt danası alabilmek için ailesini aç bırakır. Parası yeterse yüz tane alır".
Bir zamanlar tanrıların ölümün zıttı olduğunu düşünürdüm ama artık her şeyden daha ölü olduklarını görüyorum. Çünkü hiç değişmiyorlar ve hiçbir şeyi ellerinde tutamıyorlar.