celal çelik
@cece0808
Strateji üzerine yazılmış herhangi bir çalışmayı okursanız, genelde bilinen ilk yazılı yapıtın Çinli yazar Sun Tzu tarafından MÖ 5. yüzyılda yazılmış olan Savaş Sanatı olduğunu görürsünüz. Oysa yazı MÖ 3200 yıllarında Sümerler tarafından bulunmuştur. Strateji üzerine, adı böyle olmasa da, yazılmış ilk metinleri Sümerlerin yaşadığı bölgelerde aramak daha doğru bir yaklaşım olacaktır.
MÖ 3. binyılın ortalarında iki Sümer kent olan Lagaş ve Umma arasında, tarım arazileri üzerindeki egemenlik yüzünden yaşanan sınır anlaşmazlığı uzun süreli savaşlara neden olmuştur. Aynı zamanda Sümer ülkesi hükümdarı olarak da bilinen Kiş hükümdarı Mesilim bu anlaşmazlıkta arabulucu görevi üstlenmiştir. Tarihte Mesilim Antlaşması olarak bilinen bu ilk uluslararası nitelikteki antlaşma aynı zamanda bir hakem heyetince sağlanan ilk antlaşma niteliğini de taşımaktadır.Bu nedenle, bir dikilitaş üzerine yazılı bu antlaşma, stratejinin ilk yazılı kaynaklarından en önemlisini oluşturur.
Doç. Dr. Osman Karatay eski sorulara yeni cevaplar vermekle kalmıyor. Onun bilim dünyasındaki ayırıcı özelliği eski cevaplara yeni sorular sormasıdır. Nakletmesi değil, süzerek almasıdır. Böylece bazı durumlarda bilim diye bildiğimiz şeyin ardındaki siyaset ortaya çıkıyor. Ama bu kitapta yine de siyasetle uğraşmıyor. Yeni sorular ve yeni cevaplar onu yeterince meşgul ediyor.
Bu küresel köyde Türklerin akrabaları ve ilk Türk yurtlarının keşfi yazarın esas derdi. Bu konuda bildiklerimizin yalan olduğuna inanıyor. Kendi arayışlarında ise bazen Irak'ın kuzeyinde Türklerin atalarını buluyor, bazen Oğuz Han'ın varlığını sorguluyor. Bazen İranlıların efsanevî hükümdarı Feridun'un neden bir Türk hükümdarına benzediğini düşünerek bu hükümdarın Türklerden çalındığı sonucuna varıyor.
Son yıllarda eski dönem tarihçiliğinin en kaydadeğer eserlerini veren Karatay, Hırvat Ulusunun Oluşumu (2000) adlı çalışmasında ilk İran-Turan sorgulamalarına girdi. Ardından 2003 yılında ilk baskısıyla işbu kitap ortaya çıktı. Aynı yolda iğneyle kuyu kazmayı sürdürünce de, Bey ile Büyücü (2006) doğdu. Nihayet toplu sonuçlarını Türklerin Kökeni (2011) adlı kitabında yayınladı ama bu kitaptaki İran-Turan tartışmalarını oraya taşımadı. İran ile Turan yazarın inanmadığı cevaplar ve inandığı gerçeklerin mücadelesinin bir ürünüdür.
Eğer Ülkücü Hareketin hikayesi yazılacaksa, ya da bir usta ressam hareketin tablosunu çizecekse;
Muhtemelen bizim ‘'sessizce ülkücülük yapanlarımız'' o hikayede ya da tabloda yer almayacak!
Unutmamak lazım ki onlar olmadan çok eksik kalır.
Kimdir bizim sessizce ülkücülük yapanlarımız:
Hapishane yollarında ömür tüketen babalarımız…
Evlat hasretini cezaevlerinin dikenli tellerine asan annelerimiz…
Kavuşmayı mahşer gününe erteleyen eşler, nişanlılar, yavuklular…
Failini bildiği halde, işlemediği suçlardan yıllarca hapis yatan sessiz ve fedakar ülkücüler…
Hiç tanımadığı halde yıllarca kaçaklarımızı evinde köyünde saklayan, öz evlatlarından ayırmayan cesur ve bir o kadar fedakar aileler…
Saymakla bitmeyecek kadar çoktur bizim sessizce ülkücülük yapanlarımız.
Bugün de günlük siyasetin dışında kalarak;
Kerkük'te Musul'da, Suriye'de, Balkanlar'da Kafkaslar'da, Güney Türkistan'da her türlü zorluğu ve tehlikeyi göze alarak soydaş yarası saran ülkücüler…
Ve daha bizim bile hatırlayamadıklarımız…
Mesut Güneş, Başbuğun Özel Evlatları isimli bu eseriyle sessizce ülkücülük yapanları bizlere hatırlatıyor.
