celal çelik
@cece0808
Emekli
Hopa / ARTVİN
463 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Türkiye'nin Güney doğusunda başlayıp, tüm ülkeyi neredeyse bir ateş topuna çeviren, onbinlerce vatan evladının hayatını kaybetmesine, şehitlerin sayısının her gün artmasına yol açan çatışmalar sizce "bu bir kardeş kavgasıdır," diye kolayca ifade edilerek, bu kanlı faturanın altından sıyrılabilecek kadar kolay bir şey midir?
Üstelik bu bir kardeş kavgasıysa bu kavganın içinde Ermeni'nin, Suriyeli'nin, Yunanlı'nın vb. Ne işi var. Bunlar kavga edenleri ayırmayamı çalışıyor, yoksa kavgayı mı körüklüyorlar?Hiç şüphesiz yüzyılın en kanlı ve Türklüğün ölüm-kalım meselesi diyebileceğimiz emperyalist bir tezgahla karşı karşıyayız tezgahın adınıda kardeş kavgası koyup yutturmaya çalışıyorlar.
Elinizdeki kitap tamamen bir belgeseldir. Anlatılan her şey geçen süre içinde bizzat olayları yaşayanlar tarafından ifade edilmiştir. Ayrıca çeşitli anılar, belgeler, tutanaklar ve itiraflar gerçekleri tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermektedir.
Oysa ki; bu tezgahın asıl adı;
Türk Devletine ve milletine karşı başlatılan yeni bir açlı ittifakıdır.
Ermeni terör örgütleri Taşnak ve Hınçak'tan PKK'ya kadar geçen süreç içinde meydana gelen olaylar
Güneydoğu'dan vazgeçemeyen yabancı gözü
Ayaklanmaların değişmez adresi
En küçüğünden en büyüğüne terör kışkırtıcıları
Terörün finansörleri
Yüzyıllardır ABD'de ve Avrupa'da soykırım yapanalar Türkiye'de insan hakları çığırtkanlığı yapıyorlar
Kafkaslarla bağlantı yolumuz mu kesilmek isteniyor
Bugün Güneydoğu yarın neresi?
Barzani ve Talabani ailesinin Türkiye'ye ve Türklere karşı bitmeyen husumeti
Akan kan durursa bölünme tehlikesi geçer mi?
Tırmandırılan terörün asıl amacı ver kurtul mu?
Kardeşlerin kardeşliğini bozmak isteyenlerin oyunu nasıl bozulur?
Geri kalmışlık ve mahrumiyet yabancının en büyük sermayesi
Güneydoğu'da görev yapan komutanların
Reklam
Bir buduna ad vermiş kutlu bir ataydı.
Kadim çağlardan beri biliniyordu adı.
Yaşayan en ulu kahramanlardan biriydi ve bütün övgüleri hak ediyordu.
O, Oğuz Kağan’dı.
Benzeri bir kişi daha gelmemişti acuna, gelmeyecekti.
Tanrı onu özel görevleri için göndermiş, Türk Oğuz Budunun kurulmasını, kökleşmesini sağlamıştı.
Türk Oğuz Budun acunun her yerini tuttuğunda, Oğuz Ata’nın adını da yayacaktı gittiği yerlere.
Bu destan asla yok olmayacaktı.
Destancı, bu destana seviliydi.
Durmadan, durmadan anlatmayı, durmadan durmadan yazmayı seçmişti.
İyi de yapmıştı.
Elbette kem söz sahipleri onu tenkit edeceklerdi.
Çünkü o, Türk’ün Destancı’sıydı.
“Ben bu toprakları terk edip kaçamam. Bu bana yakışmaz.
Osman Batur ölmekten korktu, canını vermekten korktu, kaçıp kendini kurtardı, budununu, yurdunu, kavgasını, ülküsünü terk etti, dedirtmem.
Ben bu topraklarda doğdum. Öleceksem yine burada, bu topraklar için öleceğim. Yaşamak için kaçmak bana yakışmaz. Bana uymaz. İnancıma, imanıma, Türklüğüme ters gelir. Ben bu topraklardan başka yerde zaten yaşayamam. Canım sağ kalsın diye budunumu terk edersem, yurdumu terk edersem, kimsenin yüzüne bakamam. Utanırım. Kahrederim. Ölsem daha iyidir.
Beni siz vurun. Çekin silahınızı öldürün ama bana kaçmaktan söz etmeyin. Baş eğmekten de söz etmeyin. Ben gitmeyeceğim. Biliyorum işimiz çok zor. Biliyorum başarmamız çok zor ama ben savaşmayı, son kurşunumu bile Çinlilere sıkmayı seçeceğim. Kimseyi kalmaya zorlayamam. Kimseye benimle birlikte ölün, diyemem. Kim gitmek isterse gitsin. Kim başka bir yurt tutmak istiyorsa varsın tutsun. Kimseyi ayıplamam. Kimseye küsmem, kızmam. Bu bir seçimdir. Ben kimsenin yerine yaşayacak değilim. Kimse de ben dedim diye ölmesin. Önce Tanrı’dan, sonra kul hakkı geçmesinden korkarım.
Ben Urumçi’ye de gelemem. Yurt dışına da gidemem. Çocuklarım, oğullarım, kızlarım gitse, hepiniz gitseniz, bir başıma da kalsam, ben gidemem.” Osman Batur…
Destancı, daha güzelleri, daha uluları, daha başkaları yazılsın dilemektedir. Kendi yazdığı en kötü, en eksik, en az olsun, Ulu Osman Batur Han’ı en güzeli ile anlatan daha üstün destanlar yazılsın dilemektedir.
