Kimsenin, hiç kimsenin ne yardımına, ne ilgisine ihtiyacım var...Ben...yapayalnızım...Neyse, yeter artık! Beni rahat bırakın!
Reklam
Mademki başladık, öyleyse yapacak bir şey yok demektir; Ama bu yeni başlayan hayatın da Tanrı cezasını versin! Tanrım! Nasıl da aptalca her şey!..
Hastalık mı suçu doğuruyordu, yoksa suç mu kendi yapısına uygun, hastalığa benzer şeyleri geliştiriyordu?
Bir adam kimseye dokunmayıp kimsenin de ona dokunmadığı kasvetli bir karanlığa kendini hapsederek daha ne kadar yaşayabilirdi?
