Göz göze geldiğim bunca insandan hiçbiri sağ değil. Hepsi kendi hikayelerini yaşadılar.
Dünya âlem perdesi üzerine az ya da çok gölge salarak kendilerine biçilen rol ve zaman içinde bir göründü bir yok oldular.
Zaman perdesi üzerine dünya şemaillerini düşürüp sonrada çekip gittiler. Hepsi kendi ölümlerini yaşadılar.
Kiminin sureti perdeyi titretti, kiminin gelip geçtiği belli böle değildi.
Bir tek veya milyon, fark etmezdi.
Çünkü birinin ölümü her birinin ölümü gibiydi. Çünkü her insan bir evrendi ve her ölüm evrenin sönüşü demekti. Bu yüzden bir tek masumun dahi öldüğü yerde hiçbir haklı gerekçeden söz edilemezdi.
Savaş insanı canavarlaştırıyordu ve insanın insana ettiğini kimse kimseye etmiyordu.