“Ama yok.Bir daha asla,uykuya dalarken bile kibirli konuşup hiçbir şeyin beni şaşırtmayacağını söylemeyeceğim.Hayır.Bir yıl geçti,öbürü de geçecek ve aynı bir önceki yıl gibi sürprizlerle dolu olacak…Demek ki boyun eğip öğrenmek gerek.”
“Aynanın karşısına geçip baktığımda yüzümde bıraktığı izi görüyorum.Gözlerim daha sert ve endişeli bakıyor,ağzım kendinden daha emin ve cesur,kaşlarımın ortasındaki kırışıklıklar ise hatıralarım gibi ömrümün sonuna dek kalacak.”
“Kendimi mağlup olmuş,dağılmış,acımasız kaderin altında ezilmiş hissediyorum.Felek beni bu ücra yere atmış,hiçbir destek ve yönlendirme olmadan tek başıma savaşmaya mecbur bırakmıştı.İnanılmaz zorluklara göğüs germek zorunda kalıyorum.”