Bir gün göçüp gideceğim sessizce,
Her nefisin tattığı ölümü ,bende tatacağım elbet
Kimileri, keşke görebilseydim diyecek belki ,
Belkide son defa sesini duyabilseydim dokunsaydım diyenler olacaktır
Ama onlarda biliyor keşkelerden başka birşeylerinin kalmadığını
Defterim kapandı kalemim kırıldı
Gözlerimi açamıyacagım konuşamıyacağım örneğin
Ölüm meleği eşliğinde ruhum sonsuzluğa yol alırken
Geriye çürümek için dakikaları sayan bedenim
Yatıyor olacak musalla taşında
Belki Beni kötü bilenler de iyiydi diyecek
Kim bilir
Kimin ne istediği, ne düşündüğü de , umrumda olmicak açıkçası
Çünkü ben kendimi anlatabileceğim ,
Söz hakkımın olduğu yere varmış olacağım çoktan ...
Abdullah Emlük ✍️