Dişlerini yiyen bir kadının kitapları arasında uyuyan gözlerinin üzerine gözlerimi kapalı bırakıyorum
Ne kadar ara ara canlı renklerle resimleri çizsem de
Dinleri , tüm suçları affetmek olan ama asla unutmayan insanları görüyorum
Belli ki bu insanlar için süpürge , vücudunun bir parçasıydı veya ben öyle görüyordum
Çünkü hüzün karanlık bir odaydı ve ben
Suçları affedecek kadar iyi bir tahtadan yapılmadım ..
& Mehmet Günüç