Mutsuzluk yağ gibi üste çıkarken mutluluk dibe çöküyor. Fakat ikisini de içinde bulunduran kaba hayat diyor ve tam da burada teselli ve neşe buluyoruz.
Kendime insanların üç boyutlu olduklarını söyleyip duruyorum ama onları dümdüz görmeye devam ediyorum; o yüzden bazılarına baktığımda onları belli bir şekilde oldukları için yargılıyor ve hayatımdan çıkarıyorum.
Her şeyin yolunda olduğunu biliyorum ama gerçekten de yolunda olduğunu devamlı kontrol etmekten de kendimi alamıyorum ve bu süreçte de kendimi mahvediyorum gibi.