Nagel, Katherine'in tüm bu anlattıklarıyla nereye varmaya çalıştığını anlamıyor gibiydi. "Ölüme mi hazırlıyor? Nasıl?"
Katherine, "Sanırım, bu sorunun ,cevabı sizi şaşırtacak," dedi. "Beni çok şaşırtmıştı. Ölüm farkındalığını ve beyni araştırırken, yoğun ölüm korkusunun tutarlı bir dizi davranışsal tepki ürettiğini öğrendim ama hepsi de bencilceydi."
"Pardon?"
Katherine, "Korku bizi bencilleştiriyor," dedi. "Ölümden ne kadar çok korkuyorsak kendimize, eşyalarımıza, güvenli alanlarımıza. . . bizim için tanıdık olan şeylere o kadar çok tutunuyoruz. Yoğun milliyetçilik, ırkçılık ve dini hoşgörüsüzlük sergiliyoruz. Otoriteyi reddediyoruz, toplumsal ahlaki değerleri umursamıyoruz, kendimiz için başkalarından çalıyoruz ve daha materyalist bir hale geliyoruz. Gezegenin kaybedilmiş bir dava olduğunu ve hepimizin zaten sonunun geldiğini düşünerek çevremize karşı sorumluluk duygumuzu kaybediyoruz."
Nagel, "Bu endişe verici," dedi. "Bunlar küresel huzursuzluğu, terörizmi, kültürel ayrışmayı ve savaşı besleyen davranışlar."