Bu gençle aralarında gözle konuşma, birbirlerine gülümseme nasıl, ne zaman başladığını bir
türlü bilemiyordu. Öyle bakışlar ki, onların anlamını sözle anlatmak elden gelmiyordu. Anladığna göre onların taşıdığı anlam, bütün söylenecek sözlerden daha kuvvetli idi.
Sonra, tüccarların yaş çalılarının, ateş iyice yandığı zaman tutuştuğunu hatırlamış ve,
Kendi kalbinin iyice yandığı zaman başka kalbi ateşlediğini anlamış.
Şimdi anladım ki kötülük kötülükle çoğalıyor. İnsanlar ne kadar kötülüğün ardına düşerse onu o kadar çoğaltıyor. Demek ki kötülük kötülükle ortadan kalkmıyor.