Ceyda
@ceydis
keder antolojisi
Filistinli şair Murid Barguti’den birkaç dize mırıldandım,
Yataklarımızda ölmek de iyidir,
temiz bir yastıkta
ve arkadaşlarımızın arasında.
Temiz bir ölümle ölmek iyidir,
gömleğimizde deliksiz ve kaburgalarımızda deliksiz.
Yanağımızın altında kaldırım taşı değil,
beyaz bir yastıkla,
ellerimiz sevdiklerimizin elleri arasında,
çaresiz doktorlar ve hemşireler etrafımızda,
arkamızda zarif bir vedadan başka hiçbir şey bırakmadan,
dünyayı öylece bırakarak,
bir gün bir başkası onu değiştirir diye umarak,
ölmek iyidir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çevresi değişse de hâlâ heybetli duruşunu kaybetmemiş asırlık bazı ağaçlar tanıyorum. Hayranlıkla kalın kabuklarına elimi sürüyor,başımı gövdelerine yaslıyorum. Beni hatırladın mı,hani az ilerde çimenlerin üstünde İsmet’le yuvarlanan çocuğum ben,tabutu sahile indirirken uzaktan bize bakıp gülmüştün. On yıllar boyunca var olup yok olan insanları hafızanda taşıyorsun, beni de unutmadın değil mi?
Bahçeye çıkıp Nanuş’la konuşuyorum. Bu evden ayrılmadığın,bu güzel bahçede yattığın için daha huzurlusun değil mi,diyorum. Ölenin illa ki bizi duymasını istiyoruz. O sağırlığa hazır değiliz. ‘Ölüyle konuşmak da nedir a!’ derdi burda olsa. Dünya üzerinde bir zamanlar Hayganuş adında bir kadının yaşadığına şahit olan bir tek ben kaldım,sesini,kokusunu hatırlayan bir tek ben! Çay içtiği fincan rafta hâlâ sapasağlam dururken onun yok oluşuna nasıl isyan etmemeli! Bir porselen fincandan daha mı kırılgan yarattın insanoğlunu,bir fincan kadar hatrımız yok mu sende Tanrım!
Ben ölürüm,beni görmüş,sesimi duymuşlar ölür,sonra beni bizzat görmeseler de varolduğumdan,adımdan haberdar olanlar ölür. Sürekli öle öle yaşarız.
Yolun belli olması iyi bir şey miydi bilmiyorum ama hep sağlam adımlarla,tereddütsüz yürümesi hayranlık uyandırırdı. Belki belli olan yol insanı böyle sağlam adımlarla yürütüyordu.
Buna özgüven deniyormuş,sonradan öğrendim.