Çocukluğun , sana kapının önünde doğan köpekleri sevmeyi öğretti. Onların aç kalışlarına, acı çekmelerine ağladın. Çocukluğun sana : “ Ben onları seviyorum onun için ağlıyorum” dedirtti. Kara perçemli güzel çocuk! Bir “insan” adıyla sanıyla “insan” olacaksın.