Felsefeci ve psikanalist Anne Dufourmantelle hüzünde bir dönüştürme gücü görür. Tabii ki sözünü ettiği 3. tür hüzündür.
Hüznün, kimi kez bezginlik gibi görünse de, yorgunluk olmamasıdır. İkisi maalesef karıştırılır. İçe dönüşlü hüzün yorgunluğun üstündedir ve her türlü yorgunluk kaynağından uzakta yaşanabilir. Anne Dofourmantelle'e göre hüznün yorgunluk karşısında öznel bir üstünlüğü vardır. Hüzün yalnızca yorgunluğun gerçekliği değil, yorgunluğun gerçekliğini kıran şeydir. Hüzün inceliklidir, diye not düşer. Hüznün yarattığı uzaklaşma nitekim insanın başını kaldırmasına, düşüncelerini, davranışlarını, ilişkilerini özenle seçmesine vesile olur. Hüzün aşağılanmadan korur.