Gel gelelim, Rip Van Winkle mutlu ölümlülerden biriydi. Budala ve sarhoş yaradılışta bir adamdı. Dünyayı ciddiye almazdı. Kafa yorup sıkıntıya girmeden, kara ekmek ya da francala ekmekle - hangisini bulursa artık- karnını doyururdu. Bir lira için çalışmaktansa, cebinde bir kuruşla açlıktan ölmeyi tercih ederdi. Kendisine bıraksalar, ömrünü ıslık çalarak gönül ferahlığı içinde mükemmel bir şekilde geçirebilirdi.