tuana
@charis
gönlünün toprağında kendiliğinden bitmiş hiçbir çiçek açmıyor, hiçbir dal zorlamadan meyve vermiyordu.
Sayfa 262
Reklam
bu durumda üzüntü ve umutsuzluk yaratacak çok şey vardı, ama sevgiyi azaltıp söndürecek hiçbir şey yoktu.
Sayfa 262
ama soluk aldığım, düşünüp hissettiğim sürece onu sevmemek elimde değil.
Sayfa 248
onlardan biri değil o, bana benziyor, bundan eminim. ona ruhça yakın, tanıdık buluyorum kendimi. yüzünün, davranışının dilinden ben anlıyorum. aile, servet durumlarımız bizi birbirimizden dünyalar kadar ayırıyorsa da, benim gönlümde, kafamda, kanımda, sinirlerimin özünde beni onunla kaynaştıran bir şeyler var. birkaç gün önce, aramızdaki tek bağlantının ondan aldığım maaş olduğunu düşünen ben miydim? onu ancak işverenim olarak görmekten başka bir düşünceyi kendi kendime ben mi yasakladım? doğayı yadsımak sayılır bu! içimde ne kadar iyi, has, güçlü duygu varsa kendiliğinden onun çevresinde toplanıyor.
Sayfa 247
Reklam